ရထားမၿမင္ေတာ႕ တဲ႕

 

သံလမ္းေတြ

ဥၾသသံ တိတ္ဆိတ္သြားၿပီးေနာက္

ဘူတာအိုေဟာင္းေတြ လြမ္းတက္ခဲ႕ၾကၿပီ …..

အရင္တုန္းက …….

အခ်စ္ဆိုတာ ႏႈတ္ခမ္းဖ်ားေပၚမွာ သီကုန္းခဲ႕တဲ႕

ပန္းပြင္႔ရိုင္းေတြ နဲ႕ တူခဲ႕လို႔ .. ငါ႔ ႏႈတ္ခမ္းေတြ ေရငတ္ခဲ႕ဖူးတယ္ ….

အခုေတာ႕လည္း ……

အခ်စ္ဆိုတာ ေကာ္ဖီခါးခါး တစ္ခြက္ကို

ဆာေလာင္မြတ္သိပ္ဖူး တဲ႕ သူတစ္ေယာက္နဲ႕ ထပ္တူက်ခဲ႕ၿပန္တယ္ ..


အလြမ္းေတြ … ဒဏ္ရာေတြ … သတိရၿခင္းေတြ

တစ္ခုခုေတာ႕

ငါ႔တြက္ က်န္ခဲ႕ရင္

အတိတ္ နဲ႕ အနာဂတ္ ၾကားမွာ

ငါ႔ကို ထားရစ္ခဲ႕ပါ …..


အခ်စ္ဆိုတာ … ငါ႔အတြက္

 ပတ္သတ္ခြင္႔မရွိတဲ႕ အခန္းလြတ္တစ္ခုကို

တစ္ခါး၀က ေစာင္႔ေနတဲ႕ သူတစ္ေယာက္ရဲ႕

ပိုင္ဆိုင္ၿခင္းေတြ ၿဖစ္ႏိုင္မလား ….

ငါ မသိဘူး ….

ေသခ်ာတယ္ .....

ငါ ……. တံခါးမေခါက္ခဲ႕မိဘူး …….

ငါ႔ ……. လက္ေတြ ေအးစက္စက္နဲ႕ …….

ငါ႔ …….. ရင္ဘတ္ေတြ ေအးစက္စက္နဲ႕ …..

ေနာက္ေတာ႕လည္း ......

 

ငါ႔ ၀ိဥာဥ္ေတြ ....